Toch lente...

Ach, ach, wat heeft het lang geduurd voor ook in het Noorden des lands de lente arriveerde. Maar nu dan toch! En wat geweldig om zo'n nieuw voorjaar mee te maken... eindelijk staan de meeste narcissen in bloei en zwellen de knoppen aan struiken en bomen. Onder een van de hazelaars - vlak voor de bijenkasten - bloeien sneeuwroem en sterhyacintjes in een heerlijke melange van bleekblauw en nachtblauw en in de top van de torenhoge schietwilg (vorig jaar het tehuis voor een nest jonge spechten) is een dameskraai haar nest aan het bouwen. We kunnen al volop daslook plukken en in de kas beginnen de tuinbonen aan een groeispurt.

            Dit is altijd zo'n heerlijke tijd! Niet in de laatste plaats omdat onze ganzen, eenden en kippen volop eieren leggen. Sterker nog, ons neefje van 10 jaar, die nog ferm in de Paashaas gelooft, heeft hier op Paaszondag heel wat eieren gevonden, en niet alleen van chocola!

Sterke bijen

Afgelopen herfst heb ik een gok genomen met de bijen. Zoals jullie misschien weten neem ik geen honing weg van onze twee bijenvolken - die is immers voor henzelf bestemd, als herfst-, winter- en lentevoorraad. Maar ik heb ze in de nazomer niet bijgesuikerd (suiker- en kruidensiroop gegeven). Bijvoeren is een gebruikelijke procedure, ook onder bio-imkers, om er zeker van te zijn dat de bijen geen voedseltekort oplopen. Maar ik ''voelde'' in september 2017 aan de bijen dat ze heel best op eigen kracht konden overwinteren.

            Evengoed wachtte ik lichtelijk gespannen de eerste bijenvluchten af. Zouden ze die intens natte herfst en die late vorstperioden hebben overleefd?

            Ja! Kun je je voorstellen hoe groot de vreugde hier was toen op een van de weinige mooie maartse dagen grote groepen bijen in- en uitvlogen, beladen met stuifmeel van onze hazelaars? Pfffff!!!!

            Zoals een andere vrouwelijke biodynamisch imker en ik in het vroege voorjaar nog bespraken, elkaar bemoedigend: ''Sterke bijen, dat is wat we willen.'' Want ook zij, imkerend in korven, laat haar bijen op eigen voer overwinteren zonder ze een drup suikerwater te bieden. En hoopt zo het goede te doen, net als ik. Als ik in de tuin op mooie vliegdagen  overal gezoem om me heen hoor, en zie hoeveel bijen het wel niet zijn, heb ik daar alle vertrouwen in.

Alma