WIJ HANTEREN DE CORONA-VEILIGHEIDSREGELS.

Cursisten ontvangen daarover vooraf info.

1,5 m afstand is gewaarborgd.

 


Moestuincursussen in 2020
door Alma Huisken:

Basiscursus Biologisch Moestuinieren:


29 augustus 2020
  5 september 2020


Aanmelden

 

1,5 m afstand is gewaarborgd!


 

Praktijkdag Biologisch Moestuinieren:


30 augustus 2020
  6 september 2020


Aanmelden

 

1,5 m afstand is gewaarborgd!

 


 

Dringende vragen over (moes)tuinieren,

over kippen-of bijen houden ?


Dan is dit misschien iets voor jou:

 

Advies-Op-Maat abonnement.


Advies voor jou op maat.

 

Meer info:

mail "abonnement" naar
alma@degroeneluwte.nl

 

 

Bellen mag ook

 


 

 

Een Gloenieuw Boek van Alma Huisken is verschenen:

Omslag Het Groene Kippenboek

Het groene kippenboek

 

 

Bestellen

 

 

 


 

 

 

Cursussen over Moestuinieren en Permacultuur:

 

1. Biologisch moestuinieren - Biologisch als Basis

2. Cursus Biodynamisch Moestuinieren - De Levenskrachtige Biodynamische Tuin

3. Cursus Permacultuur - Geschapen Synergie

4. Biologisch Moestuinieren - De Praktijkcursus.

 

 

Meer info

 


 

 

 

 

 

Groen blog

Alma Huisken blogt vanuit De Groene Luwte

Service    |    Moestuintips    |   Recepten van Alma    |    Foto van Doortje    |    Groen Blog

 

Haar waarnemingen over zaaien en oogsten van biologische gewassen, over ecologische balans, over literatuur en filosofie, over groener leven en meer...

Deense Aardappels


Borgen in de tuin…

Vorig jaar brachten Doortje en ik korte tijd in Denemarken door, op Funen (Fyn) en het eiland Langeland. Laten daar nu net de heerlijkste Deense aardappels vandaan komen!! Ik vond er zelfs zalige piepers bij Een Grote Duitse Supermarktketen, waar ik meestal aan voorbijrijd, of, als het niet anders kan, met enige scepsis  binnenga. Toch werd ik er gegrepen door een biologische aardappel die ‘’Parel van het Kattegat’’ heette. Ja, laat die maar eens liggen!

Pas toen ik afgelopen herfst onze pootaardappels bestelde, viel me op dat een hier al enige jaren favoriete aardappel (Aegeblomme) afkomstig is van dat wondermooie eiland Langeland, de langgerekte slurf ten oosten van Funen. Misschien komt het door de serie ‘’Borgen’’ dat de Deense aardappels in ons sortiment meer aandacht dan ooit trokken; hoe dan ook, ik moest snel handelen om zélf de Aegeblomme te kunnen telen. Maar hij staat er en priemt al fier boven de grond uit. Als een trotse ‘Statsminister’.

Alma Huisken

 

Wyandotte kuikens

 

27 kuikens…

… wandelen hier langs ’s heren wegen.

Nu kan het zijn dat dit aantal alweer verhoogd is op het moment dat u dit leest, want zo af en toe komt er een moederkloek uit het bos in onze tuin tevoorschijn, als een Trojaans paard, met10 tot 24 trippelende pootjes onder zich. Het blijft een ongelooflijk ontroerend gezicht, o zo zorgzame moederkippen die hun kroost van alles leren, vliegjes voor ze vangen en op spectaculaire wijze  belagers verjagen. Alle hulde voor de kip. En wat een lol en voorrecht om er zo met mijn neus bovenop te mogen staan.

 

Alma Huisken

 

Bijen


BIJ DE BIJEN

Zoals u misschien weet hebben wij hier al een jaar of vijf leenbijen over de vloer (er was naast leenbijen ooit sprake van om tevens een minikudde leaseschapen uit te nodigen, maar daar is het niet van gekomen). Die bijen maken het goed, dank u, hoewel zij nu met die koude in een gierend tempo door hun opgeslagen voer heengaan. Ik bedoel, zoveel nectar is er nog niet te vinden, en zij vliegen het liefst op van die dagen waarop wij óók tegen elkaar zeggen: ‘’Goh, met een jack aan is het best lekker in het zonnetje.’’

Omdat ik (Alma) mijn fascinatie voor de bijen alleen maar voel toenemen, en ik dit jaar zogenaamd meer tijd heb, volg ik de cursus voor biodynamisch imker. Geweldig! Er gaat een nog veel grotere wereld voor me open dan ik al dacht. Ik ben er tot en met september druk mee, en dan gaat het echte bd-imkeren pas beginnen, maar ik schat in dat er daarna Bijen-workshops in De Groene Luwte worden gehouden. U hoort er automatisch meer over…

 

DE REDEN DAT HIER BIJEN STAAN…

 

Iemand die ongelooflijk aanstekelijk over bijen kon schrijven was de Zwitserse onderwijzer / poppenspeler / toneelregisseur Jakob Streit. Duizend jaar geleden, toen ik nog bd-voedingwinkelier was, kocht ik al eens zijn ‘Bijenboekje’ en dat kleinood vormde uiteindelijk de aanleiding tot de komst van bijen in De Groene Luwte, naast een hoop andere redenen, waaronder de vracht aan dracht – nectar en stuifmeel - waarvan bijen hier kunnen snoepen.

Het bijenboekje was een tijdje niet leverbaar, maar tot mijn vreugde besloot uitgeverij Christofoor tot een herdruk, dus vindt u het in onze web- en tuinwinkel. Dit is een ongelooflijke aanrader, voor jong en oud. U weet, we zenden het u op verzoek ook toe. Hieronder leest u er meer over.

Graag tot ‘t volgend blog!

Alma

                       

Gelukkig weer leverbaar!

In de Zwitserse bergen helpt de kleine Koen zijn grootvader
bij het verzorgen van de bijen. Hij ziet hoe zij uit hun winter-
slaap komen, hoe ze honing en stuifmeel verzamelen en wat
er gebeurt als een volk gaat zwermen.

Zwitsers schrijver, onderwijzer, acteur, poppenspeler en
operaregisseur Jakob Streit (1910-2009) schreef een
meesterlijk boek, dat in heldere, maar ook poëtische
woorden het hele bijenleven verklaart. Door de ogen van
Koen volg je de levenscyclus van de bij van nabij, of ze nu
vlijtig werkt in de kast of zoemt boven de alpenwei.

 

Jakob Streit (geboren in Spiez, aan het Meer van Thun)
groeide op tussen de dieren van het Berner Oberland. In zijn
vele jeugdboeken wilde hij kinderen en jongeren opnieuw in
contact brengen met de natuur en ook de kunstenaar in hen
wakker roepen.

Streit werd gevraagd de beroemde ‘’Tell Freilichtspiele’’ nabij
Interlaken te regisseren; een bijzonder toneelstuk waarbij amateur-
spelers uit omringende dorpen het verhaal van vrijheidsstrijder
Wilhelm Tell uitbeelden, in de open lucht.

€ 12,90 via de webshop

Broedende ganzen

 

EEN NEST IN DE STAL…

 

Nee, mij zult u niet horen over de koude en hoe de seizoenen nu in elkaar harmonicaën, zodat de tuinder het in april en mei nóg drukker heeft dan anders…

Echt, daar gaat dit blog niet over.

Wél over het leven hier in de tuin dat gewoon voort marcheert, of het qua temperatuur Siberisch is of niet. Want berichtte ik eerder over de zondvloed aan eieren bij kip en gans, nu kan ik u melden dat gans Eidertje op een nest in de stal heeft plaatsgenomen, met een blik in haar ogen van ‘je bent een knapperd als je mij hier weg krijgt.’ En dat is GROOT nieuws. Vooral omdat het een nest betreft dat opeens hoog is opgetoept (denk aan de bijenkorfhoge kapsels uit de jaren zestig, à la Dusty Springfield) en waarin voor het eerst van het seizoen ook veertjes zitten.

Aha!! denk ik dan.

Serious business.

Niet altijd wordt een nest eieren door één gans uitgebroed. Dit jaar lijkt Eidertje de klos – 30 dagen is lang, hoor -  maar zoals gebruikelijk bemoeit oppergans Jona zich ermee aan het eind van de broedtijd. ‘Ga eens aan de kant, laat mij maar even!’ zie je haar druk doen, om vervolgens zelf een dag op wat te broeden.

Trouwens, het zal me ook niets verbazen als de ganzen Juultje en Annejet zich eveneens geroepen voelen een nest bijeen te punniken van ons mooie, eigen hooi, aangezien we april in zicht hebben. En dat is ‘’ganzennestenbouwmmaand’’. Gans Teuntje, die graag buiten iedereen om haar nesteldracht botviert, heeft zelfs  al een nacht  buiten de stal in het buitennest doorgebracht, dus dan weten we het hier wel…

 

PS: voor u denkt dat wij ganzen in de stal houden: niks daarvan. Ze zijn altijd buiten; scharrelen, zwemmen, eten, dommelen en zonnebaden van ’s morgens vroeg tot het duister valt in hun eigen wei-met-dompelbadjes, en in najaar en winter ook op het grasveld, in de grote vijver en in de boomgaard. Maar ’s avonds gaan ze wél in de stal, want het wemelt hier van de vossen. En dat nestelen doen ze graag op een rustige, beschutte plek, die liefst wat schemerig is. De stal, dus.

 

Alma Huisken